B Atmos Safari (2002)

Hier begon het allemaal. Deze Safari geldt als de allereerste Air Max-samenwerking ooit. De partner: atmos, de sneakerwinkel die Hidefumi Hommyo in 2000 opende in Harajuku, Tokio. Nike was het eerste sneakermerk dat hij verkocht. Het begin van een lange vriendschap dus.

Kijk ook even goed naar de naam. Op het originele doosje staat hij officieel als AIR MAX 1 B. Waar die B voor staat, heeft Nike nooit zwart op wit uitgelegd. Sneakerhistorici zijn het er wel over eens: het is een interne code die verwijst naar Blue Ribbon Sports, de naam waaronder Phil Knight en Bill Bowerman Nike in 1964 oprichtten en die het bedrijf tot mei 1971 droeg. In dezelfde tijd gebruikte Nike de B ook bij de Dunk Low Pro B uit de Japanse CO.JP-periode, voor modellen die teruggrepen op de ruwe, alternatieve materialen uit de begindagen. Bij de Air Max 1 B zie je dat terug in stevig canvas en bijzondere suèdetexturen, precies wat je op deze Safari vindt. In 2006 kreeg de link met de vroege jaren een officieel stempel: de Nike Air Max 1 Powerwall 'BRS' draagt de afkorting BRS gewoon op de schoen. Andere verklaringen kom je ook tegen, maar die houden geen stand. B-grade gaat over schoenen met fabrieksfoutjes, en die krijgen een aparte stempel, geen naam op de doos. En het mini-Swooshje zat niet op elke Air Max 1 B. De stijlcode 302740 zegt over die B trouwens niets: die gaf bij Nike alleen de productielijn en de vorm van de Air Max 1 uit die tijd aan. Webshops, verzamelaars en marktplaatsen laten de B vaak weg, want ‘atmos Safari’ praat nu eenmaal makkelijker. Maar zoek je de allereerste? Dan zoek je een Air Max 1 B.

Hij kwam uit als zeer gelimiteerde Quickstrike-release (zo noemt Nike zo’n beperkte drop), ter ere van het 15-jarige bestaan van de Air Max 1. De print komt van de Air Safari uit 1987. Die schoen is van Tinker Hatfield, dezelfde man achter de Air Max 1. Het gespikkelde patroon stelt struisvogelleer voor. Op dit paar zit de safariprint opvallend op de mudguard (het stuk rond je hiel en zijkant) en rond de enkel. Een struisvogel aan je voeten, maar dan zonder veren.

De kleurstelling heet Flax/Tennessee Orange/Chestnut/Light Graphite. Tel je mee? Dan kom je op vier Swooshes: oranje leer aan de buitenkant, groen aan de binnenkant, een groene op de hiel en een klein, zwart gestikt Swooshje op de voorvoet. Verder krijg je een neus van canvas, bruin suède, een zwarte tong, een crèmekleurige tussenzool en een gumzool. Hij lag als boutique-exclusive bij atmos in Japan. Even om de hoek halen zat er dus niet in.

Over het jaar bestaat wat twijfel. Meestal staat er 2002, een enkeling houdt het op 2003. Een exacte datum of prijs in yen is niet bekend. Ook over de oplage zwijgt Nike: officiële cijfers zijn er nooit gekomen, want bij vroege, exclusieve samenwerkingen als deze bleef alles strikt geheim. Reken je terug vanuit hoe de sneakermarkt toen werkte, dan kom je voor de vroege atmos x Nike-releases, zoals deze Safari en de Viotech uit 2003, uit op naar schatting 1.500 tot 3.000 paar per model. Een samenwerking met een sneakerwinkel was toen gloednieuw. De paren gingen alleen naar atmos en een handvol boetieks in Europa en de VS, vaak maar 12 tot 24 paar per winkel, en online droppen bestond nauwelijks. Dat zijn er dus niet veel.

Daarna volgde de Nike Air Max 1 B x Atmos 'Viotech'. In 2016 kwam de Safari terug als Nike Air Max 1 x Atmos 'Safari', met een suède neus en een doorschijnende zool in plaats van gum. Die retro moest het zonder B doen. In 2017 kreeg een Air Jordan 3 de safariprint, in het pack met de Nike Air Max 1 x Atmos x Air Jordan 'Elephant'. En in 2018 bracht size? de Nike Air Max 1 x size? 'Safari'.

Eerlijk is eerlijk: een origineel van ruim twintig jaar draag je niet zomaar meer. Veel paren zijn door de jaren heen gedragen, weggegooid of hebben last van verkruimelde zolen. Samen met die kleine oplage maakt dat de Safari tot een extreem zeldzaam verzamelobject. Als stamvader van alle Air Max-collabs mag hij best op een sokkel. Kom je er ooit een tegen? Dan weet je wat je moet doen.